نارنگی

نارنگی

نارنگی یکی از میوه‌ها از تیره مرکبات است. نارنگی نسبت به پرتقال کوچک‌تر است، و مزهٔ ترش و شیرین‌تری دارد.

در پزشکی سنتی ایرانی طبع این میوه را سرد و تر می‌دانند و برای آن خواصی چون «مفرح قلب، رافع خفقان، صفرابُر و فرونشاننده لهیب معده و کبد» نام می‌برند. این میوه دارای مقدار زیادی منیزیم است و از این طریق در فعالیت ماهیچه‌ها، دستگاه گوارش و دستگاه عصبی مؤثر است.

بخش‌های آبدار آن، انواع پیوندی مانند تانجلو، تانگور و کلمنتاین نیز دارند. در نیمکره شمالی، فصل اوج نارنگی از اکتبر شروع شده و تا آوریل (آبان تا اردیبهشت) ادامه‌دارد. نارنگی به‌خاطر مزه تازه، کالری کم و مغذی بودنش شناخته‌شده است. ویتامین نارنگی در گروه خود بهترین است. نارنگی همچنین منبعی سرشار از ویتامین C، فولات و بتاکاروتن است. مزه نارنگی از پرتقال قوی‌تر است؛ ترشی آن کمتر و شیرین‌تر است.

پزشکان خوردن نارنگی را به بیمارانی که از سرگیجه رنج می‌برند نیز توصیه می‌کنند. این میوه پاییزی چسبندگی خون را معالجه می‌کند، در نتیجه تصلب شرایین، ورم جدار ورید و سیاه شدن شریان، فلج ناقص و آنژین را بهبود می‌بخشد.

نارنگی حاوی مقدار زیادی منیزیم است و از این طریق در فعالیت عضلانی، دستگاه گوارش و سیستم عصبی موثر است و به خاطر داشتن میزان فسفر و کلسیم بالا، یکی از میوه‌هایی است که در تشکیل استخوان و اسکلت بدن موثر است.