آلو

آلو

آلو یک میوه‌ی تک هسته‌ای از خانواده‌ی هلو  و زرد‌آلو  است. بیش از هزاران گونه‌ی متفاوت از این میوه در دنیا وجود دارد که از نظر رنگ، شکل و اندازه تنوع زیادی دارند. معروف‌ترین این گونه‌ها نوع ژاپنی است که برخی انواع آن به رنگ زرد و پرآب بوده و برخی دیگر درصد آب کمتری داشته و قرمز متمایل به ارغوانی هستند. اندازه‌ی آلو در سراسر جهان از ۶-۳ سانتی‌متر متفاوت است. طعم آن از ترش تا شیرین متغیر بوده و به رنگ‌هــای زرد، سبـز، قـرمـز و ارغوانـی موجـود اسـت.

آلو سرشار از مواد معدنی مانند فسفر، منگنز، منیزیم، مس و پتاسیم است. این ماده غذایی همچنین دارای روی و آهن و مقدار کمی کلسیم است.

آلوها سرشار از ویتامین A, K و ویتامین C هستند. این میوه دارای مقادیر فراوانی از نیاسین، ریبوفلاوین و تیامین است.

یکی از شناخته شده‌ترین خواص آلو، پیش‌گیری از یبوست است. این اثر نیز به واسطه‌ی وجود فیبر است. در این مورد آلو از دو طریق عمل می‌کند:

اولاً فیبر که غذای باکتری‌های روده‌ی بزرگ است، توسط آلو فراهم می‌شود و با تخمیر فیبر توسط باکتری‌ها، حجم مدفوع زیاد می‌شود. بنابراین دیواره‌ی ‌عضلانی روده، حاوی مواد بیشتری است که روی آن‌ها کار کند و در نتیجه، سرعت و قدرت انقباضات آن بیشتر می‌شود. این کار باعث خروج سریع‌تر مواد زاید می‌شود.

ثانیاً آلو و آب آلو حاوی مشتقات ماده‌ی به‌نام «هیدروکسی فنیلیاتین» هستند که عضلات صاف دیواره‌ی روده‌ی بزرگ را تحریک می‌کند. این تحریک باعث شروع افزایش فعالیت در روده‌ی بزرگ می‌شود که این امر نیز به افزایش سرعت حرکت مدفوع کمک می‌کند.

هم‌چنین در ۱۰۰ گرم آلو خشک، حدود ۱۰ گرم قند سوربیتول موجود می‌باشد که سوربیتول نیز خاصیت ملین دارد.